پایگاه خبرگزاری جمهور 11 جدی 1398 ساعت 23:31 http://jomhornews.com/fa/note/123665/ -------------------------------------------------- عنوان : جنگ در زمستان؛ آیا دولت غافلگیر شده‌است؟ -------------------------------------------------- کارشناسان نظامی می گویند بیم آن می رود که دولت از سوی طالبان، غافلگیر شده باشد؛ زیرا این حجم از حملات هماهنگ و مرگبار در فصل زمستان طی سال های گذشته، کم سابقه بوده است. متن : منابع محلی ولایت تخار و قندوز در شمال شرق و بلخ در شمال افغانستان گفته اند که در سه حمله جداگانه افراد طالبان ۲۷ نیروی امنیتی کشته شده اند. یک فرمانده نیروهای پولیس گفته که در حمله طالبان به ولسوالی درقد ولایت تخار هفت نیروی امنیتی افغانستان کشته شده که دو نفر آنان سربازان ارتش هستند. در حمله دیگر در ولسوالی دشت ارچی ولایت قندوز در همسایگی تخار نیز ۱۲ سرباز امنیتی افغان کشته شده اند. اجمل فایض؛ فرمانده پولیس بلخ نیز گفته که در حمله دیگر طالبان به نیروهای محافظت از شاهراه مزارشریف- شبرغان شش سرباز ارتش و دو پولیس محلی کشته شده اند. پیشتر نیز ۱۷ نیروی خیزش مردمی در جوزجان و ۱۷ عضو دیگر این نیرو نیز در تخار کشته شدند. همچنین روز پنجشنبه، ۵ جدی در حمله طالبان به پایگاه ارتش در ولسوالی بلخ ولایت بلخ ۶ سرباز ارتش کشته شدند. نکته ترسناک تر اینکه همه این کشتارها در کمتر از یک هفته رخ داده است. این نشان می دهد که وضعیت بیش از آنچه وانمود می شود، فاجعه بار است. کارشناسان نظامی می گویند بیم آن می رود که دولت از سوی طالبان، غافلگیر شده باشد؛ زیرا این حجم از حملات هماهنگ و مرگبار در فصل زمستان طی سال های گذشته، کم سابقه بوده است. این در حالی است که دولت احتمالا بر بنیاد این محاسبه که میزان حملات طالبان در فصل سرما کاهش می یابد، از تمهیدات و آمادگی اش برای ایستادگی در برابر حملات آن گروه، کاسته است. این مدعا زمانی تقویت می شود که به رویدادی که دو روز پیش در ولسوالی درزاب فاریاب اتفاق افتاد، توجه کنیم. منابع محلی اعلام کردند که نیروهای امنیتی در اقدامی خودخواسته و در پی درخواست ساکنان محلی، کنترل درزاب را به طالبان واگذار کرده اند. آنها دلیل این اقدام را کاهش فشار طالبان بر مردم اعلام کردند؛ اما بعدا مقام های امنیتی مدعی شدند که نیروهای امنیتی از درزاب خارج نشده اند؛ بلکه به خاطر سرمای هوا از یک پایگاه به پایگاهی دیگر، تغییر موقعیت داده اند. حتی اگر ادعای تازه مقام های امنیتی را نیز ملاک قرار دهیم، پرسشی که ایجاد می شود، این است که آیا سرما تنها برای نیروهای امنیتی است یا جنگجویان طالبان هم از سرما متأثر می شوند؟ اگر پاسخ مثبت است پس چرا طالبان، پیشروی کرده و کنترل ولسوالی را در اختیار گرفته اند و نیروهای امنیتی با همه تجهیزات شان، مجبور به عقب نشینی یا تغییر موقعیت شده اند؟ همین پرسش را می توان به رویدادهای اخیر در سه ولایت قندوز، تخار و بلخ هم تعمیم داد. آیا در این ولایات، نیروهای امنیتی به دلیل سرما، توان مقابله با طالبان را ندارند یا این طالبان هستند که در برابر سرما مقاومت می کنند و تلفات سنگینی را بر نیروهای دولتی، تحمیل می کنند؟ به هر حال، این وضعیت نشان می دهد که ادعاها درباره سرکوب طالبان، تنها در حد حرف باقی مانده و این نیروهای امنیتی هستند که در خطوط مقدم نبرد، تاوان سنگین و مرگبار بی تدبیری و ناکارآمدی مقام های ارشد امنیتی در مرکز را می پردازند. این در حالی است که از دید ناظران، وقتی نیروهای طالبان، در فصل سرما دست از جنگ می کشند، دولت باید به گونه ای عرصه را بر آنها تنگ کند که تاوان مانورهای مرگبار شان در فصل گرما را در موسم سرما بپردازند و قوای جنگی شان تحلیل برود. این اتفاق اما به گونه معکوس در حال وقوع است. شاید روند صلح با امریکایی ها و فشارها برای برقراری آتش بس بر گروه طالبان، شبه نظامیان آن گروه را تحریک کرده باشد که حتی در زمستان نیز به جنگ و کشتار ادامه دهند تا به زعم خود ثابت کنند که از موضع قدرت، صلح می کنند و در جنگ شکست نخورده اند. دلیل این شرایط هرچه باشد، دولت نمی تواند از زیر بار سنگین مسؤولیت کشتارهای اخیر، شانه خالی کند. مقام های امنیتی باید در قبال این فجایع پاسخگو باشند و در قبال کشتارهای اخیر با توجه به شعارهای بزرگ شان مبنی بر رویکرد تهاجمی در جبهات جنگ و سرکوب طالبان از راه نظامی، مسؤولانه جواب دهند. عبدالمتین فرهمند - جمهور