پایگاه خبرگزاری جمهور 18 جدی 1398 ساعت 21:30 http://jomhornews.com/fa/note/123896/ -------------------------------------------------- عنوان : حمله ایران و واکنش امریکا؛ آیا همه‌چیز تمام شد؟ -------------------------------------------------- عیار سنجش قدرت نظامی دولت ها، حملات موشکی به اهداف مشروع نظامی و پایگاه های بزرگ طرف مقابل است. اگر امریکا می توانست به این حمله ایران واکنش نشان دهد، آنگاه ترامپ می توانست ادعا کند که با فاصله، بهترین و قدرتمندترین ارتش دنیا را دارد! متن : پس از حمله موشکی سپاه پاسداران ایران به پایگاه امریکا در عراق که منجر به انهدام پایگاه شد، دونالد ترامپ در نطقی احتیاط آمیز گفت که آمریکا قویترین نیروی نظامی جهان را دارد، اما داشتن چنین نیروی به معنی این نیست که استفاده از آن ضروری باشد. او مدعی شد که با اقدامات احتیاطی هیچ نیروی عراقی و آمریکایی در موشک باران ایرانی ها آسیبی ندیده است. دونالد ترامپ که آشفته و هراسان به نظر می رسید، بیشتر از آنکه از تهدید و جنگ بگوید خطاب به رهبران ایران گفت آمریکا برای کسانی که صلح بخواهند آماده صلح است. او گفت داعش دشمن طبیعی ایران بود و آمریکا و ایران می توانند روی اولویت های مشترک همکاری کنند. لیندسی گراهام سناتور جنگ طلب جمهوریخواه نیز در چرخش موضع آشکار گفته هدف امریکا این است که ایران "دیگر بزرگترین کشور حامی تروریسم نباشد و توسعه برنامه موشکی بالستیک را متوقف کند. او از سخنان نرم ترام اعلام حمایت کرد. اینها بدان معناست که امریکا عمدا از پاسخ دادن به حملات موشکی ایران، خودداری کرده است. اعتراف سناتور مک کانل به پیشرفت موشکی چشمگیر هم نشان می دهد که امریکا آشکارا ترسیده است. در رسانه های غربی نیز تلاش می شود تا این حملات ناچیز نشان داده شود تا عدم واکنش امریکا به آن، قابل توجیه باشد؛ اما واقعیت این است که از نظر استراتژيک، این حمله موشکی را هرگز نمی توان ناچیز به حساب آورد. اینکه آیا ۸۰ نظامی امریکایی کشته شده اند یا نه، اینکه پرواز پیوسته هلیکوپترهای امریکایی بر فراز بغداد پس از این حملات، بخشی از اقدامات امریکا برای انتقال قربانیان رویداد بوده یا خیر، اینکه آیا می توان باور کرد که دو پایگاه بزرگ امریکا در عراق، هدف ده ها موشک بالستیک میان برد قرار بگیرند و موشک ها نیز با عبور از سیستم دفاع موشکی و مدار دستگاه راداری امریکا درست به هدف های تعیین شده اصابت کنند؛ ولی کسی کشته و زخمی نشود، قابل باور است یا نه، مسایل مهمی است؛ اما مهم تر از آن، هدف گرفته شدن مراکز قدرت نظامی امریکا توسط موشک های سپاه پاسداران ایران است. این یعنی ایران، رأس هرم قدرت سخت امریکا را نشانه گرفته است. تاکنون سابقه نداشته که یک کشور مستقل به طور رسمی، پایگاه های نظامی امریکایی را هدف بگیرد؛ ولی شاهد واکنش های نامتناسب و چندین بار شدیدتر را از سوی امریکا شاهد نباشد! درک این موضوع بسیار ساده است. ایران حمله کرده و مسؤولیت آن را نیز با قدرت بر عهده گرفته است؛ اما امریکایی ها همچنان در حال توجیه اند و با فرار به پیش، سعی می کنند ابعاد حمله را ناچیز نشان دهند. معنای این موضع، آن است که امریکا نمی تواند پاسخ دهد؛ زیرا می داند که هرگونه پاسخی به این حملات، واکنشی کوبنده تر را در پی خواهد داشت و در آن صورت، نه ایران و نه امریکا قادر به مدیریت رویدادهای بعدی نخواهند بود. آیا امریکا هرگز تا این مایه ضعیف بوده است؟ شاید شماری از هواداران کاخ سفید، همچنان ترور سردار سلیمانی را مثال بیاورند و آن را به حساب قدرت غیر قابل کتمان امریکا بگذارند؛ اما باید گفت که در عرصه نظامی، ترور نشانگر قدرت نیست، به معنای ضعف است. کسی که از مواجهه مستقیم می ترسد یا توان آن را ندارد، دست به شیوه بزدلانه ترور آنهم در تاریکی شب، با استفاده از هواپیماهای بی سرنشین و در شرایطی غیر جنگی می زند. عیار سنجش قدرت نظامی دولت ها، حملات موشکی به اهداف مشروع نظامی و پایگاه های بزرگ طرف مقابل است. اگر امریکا می توانست به این حمله ایران واکنش نشان دهد، آنگاه ترامپ می توانست ادعا کند که با فاصله، بهترین و قدرتمندترین ارتش دنیا را دارد! از سوی دیگر، نباید تصور کرد که با این حملات موشکی، کار ایران تمام شده و انتقام سخت سردار گرفته شده است. این شروع ماجرا است و ایران بدون شک برای اخراج کامل نظامیان امریکایی از منطقه، برنامه دارد. محمدرضا امینی - جمهور