پایگاه خبرگزاری جمهور 17 قوس 1398 ساعت 18:38 http://jomhornews.com/fa/note/122924/ -------------------------------------------------- عنوان : روند قطر، توافق‌های تازه و ابهام‌های قدیمی -------------------------------------------------- اظهارات مولوی قلم الدین مبنی بر اینکه دوطرف در مذاکرات دیروز قطر، درباره مذاکرات بین الافغانی به توافقی نرسیدند، ابهام و نگرانی در این زمینه را تشدید می کند؛ زیرا به نظر می رسد طالبان همچنان بر سیاست قدیمی خود مبنی بر عدم مذاکره با طرف های افغان، مصر اند و تنها مایل به حل مسایل با امریکا می باشند. متن : یک منبع نزدیک به طالبان مدعی است که امریکا و طالبان توافق کرده اند که عملیات شبانه نیروهای امریکایی در روستاهای افغانستان و حملات انفجاری و انتحاری طالبان در شهر های بزرگ متوقف شود. مولوی قلم الدین؛ مسؤول امر به معروف و نهی از منکر رژيم طالبان، در گفتگو با خبرگزاری جمهور گفت: "روز گذشته طرفین (زلمی خلیل زاد و نمایندگان طالبان) روی کاهش خشونت ها توافق کردند و روی آغاز مذاکرات رسمی بین الافغانی نیز صحبت گردید". وی گفت با آنکه دوطرف درباره آغاز مذاکرات رسمی بین الافغانی به توافق نرسیدند؛ اما درباره کاهش خشونت به توافقات اساسی دست یافتند. مولوی قلم الدین گفت: "طرفین دیروز توافق کردند که امریکایی ها دیگر عملیات شبانه و بمب باران بی جا انجام نمی دهند و در مقابل طالبان هم دیگر در شهر های بزرگ که ازدحام افراد ملکی زیاد است عملیات انتحاری انجام نمی دهند". او گفت: "تا زمانی که مصوباتی که در 9 دور قبل میان امریکایی ها و طالبان بدست آمده بود امضا نشود طالبان به مذاکرات رسمی بین الافغانی تن نخواهد داد". در صورتی که ادعای دست یافتن طرف های مذاکره کننده در قطر به توافق درباره حملات شبانه، بمباران های هوایی و بمب گذاری های مرگبار در شهرهای بزرگ، از سوی منابع رسمی، تایید شود، به معنای یک پیشرفت بزرگ در روند صلح امریکا و طالبان است. با این حال، باید منتظر ماند و دید که جزئیات این توافق های احتمالی چیست و چگونه عملیاتی می شود. به عنوان مثال، آیا توقف حملات شبانه و بمباران های هوایی، تنها از سوی نظامیان امریکایی صورت می گیرد یا ارتش و دیگر نیروهای امنیتی افغانستان هم به آن متعهد خواهند ماند؟ پرسشی مشابه درباره طالبان نیز وجود دارد. ترامپ سه و نیم ماه پیش، مذاکرات پیشین میان دو امریکا و طالبان را به دلیل کشته شدن یک سرباز امریکایی در حمله ای انتحاری در کابل، متوقف کرد. او بارها تصریح کرد که انگیزه او از این تصمیم، کشته شدن یک سرباز امریکایی بوده است. این در حالی بود که در همان حمله ۱۱ نفر دیگر نیز کشته شدند و پیش از آن هم وقتی امریکا با طالبان، مشغول مذاکرات فشرده در قطر بود، ده ها غیر نظامی و نظامی افغان به دست طالبان، کشته شده بودند. هیچیک از آن موارد اما امریکا را مجاب به توقف گفتگوها تا توقف خشونت های طالبان علیه غیر نظامیان افغان نکرد. بر این اساس، آیا این توافق تازه، مشمول مردم و نیروهای امنیتی افغانستان هم می شود یا تنها یک تراضی طرفینی میان امریکا و طالبان خواهد بود؟ ابهام دیگر در این زمینه، سرنوشت نامشخص گفتگوهای بین الافغانی است. در حال حاضر، دست کم در اظهار نظرهای رسانه ای، از کابل تا واشنگتن، ظاهرا یک دیدگاه مشترک وجود دارد و آن اینکه صلح در افغانستان باید از مسیر گفتگوهای بین الافغانی، میسر و مستقر شود و این تنها راه مشروع و ممکن برای پایان جنگ است. طالبان اما آگاهانه در این باره سکوت کرده اند. آنها علیرغم تقلای فراوانی که برای آغاز دوباره مذاکره با امریکا انجام دادند، هرگز تمایل خود به مذاکره با دولت افغانستان را ابراز نکردند؛ رویکردی که می تواند بار دیگر به این ابهام قدیمی دامن بزند که دولت و جریان های سیاسی افغانستان، در کجای این روند قرار دارند و گفتگوهای بین الافغانی، چه سرنوشتی پیدا خواهد کرد. اظهارات مولوی قلم الدین مبنی بر اینکه دوطرف در مذاکرات دیروز قطر، درباره مذاکرات بین الافغانی به توافقی نرسیدند، ابهام و نگرانی در این زمینه را تشدید می کند؛ زیرا به نظر می رسد طالبان همچنان بر سیاست قدیمی خود مبنی بر عدم مذاکره با طرف های افغان، مصر اند و تنها مایل به حل مسایل با امریکا می باشند. این همان چیزی است که پاکستان می خواهد. دولت اسلام آباد، هرگز مایل نیست در آستانه بازگشت طالبان به قدرت، مشروعیت و اقتدار دولت مستقر در کابل، تقویت شود. بنابراین، طالبان عمدا و با دیکته اسلام آباد، از مذاکره با کابل، سر بازمی زنند تا مشروعیت آن را تضعیف کنند و راه را برای تصاحب کامل قدرت به دست خود هموار سازند. درباره موضع امریکا در این زمینه هم ابهام وجود دارد. امریکایی ها در ظاهر به منظور جلب نظر مساعد ارگ ریاست جمهوری، از مالکیت روند صلح توسط افغان ها حمایت می کنند؛ اما در عمل، مذاکرات دوجانبه شان با طالبان را ادامه می دهند و در این مذاکرات، بدون حضور کابل، به توافقاتی نیز می رسند. با اینهمه، در صورتی که ادعای رسیدن طرف های مذاکره کننده در قطر به توافق های اساسی در خصوص مسایل یادشده، درست باشد، به معنای آن است که این مذاکرات، طبق خواست طالبان، از همان نقطه ای آغاز شده که پایان یافته بود؛ در غیر آن، دستیابی به چنین توافقاتی آنهم در روز نخست گفتگوها امکان پذیر نیست. این در حالی است که ترامپ پیشتر مدعی شده بود که مذاکره با طالبان دیگر مرده و منسوخ شده است. علی موسوی - جمهور