فضا در هرات دیروز جمعه حالوهوای جشن داشت؛ تیم ملی فوتسال زیر ۱۷ سال افغانستان، پس از درخشش اخیرش، به دعوت شهروندان و مقامهای محلی طالبان وارد شهر شد و جمعیت انبوهی برای استقبال در میدان هوایی گرد آمد.
درگیری مسلحانه در نزدیکی دفتر والی و شفاخانه ولایتی بدخشان؛ چند تن زخمی شدند
از آغوش مادر تا امارت خون؛ ریشه افکار طالبانی کجاست؟
رهبر کوریای شمالی از کشته شدگان کشورش در جنگ اوکراین به عنوان قهرمان ملی یاد کرد!
اردوغان پس از دیدار با پوتین: دریای سیاه نباید میدان نبرد باشد
وضعیت انسانی در سراسر غزه فاجعهبار است
قاسم: هرگز سلاح خود را زمین نمیگذاریم
چین از نخستین شفاخانه هوایی خود رونمایی کرد
لوکاشنکو ۱۲۳ تبعه خارجی را عفو کرد
ارتش اسرائیل: در جنگ بعدی ایران ۵۰۰ تا هزار موشک را همزمان شلیک خواهد کرد
افغانستان در رتبه سوم کشورهای پر تلفات ناشی از انفجار ماین
۰
به گزارش خبرگزاری جمهور، خیابانهای اطراف از شور نوجوانان و شادی خانوادهها موج میزد، و هرات برای ساعتی یادش رفت که زیر سایه چه محدودیتهایی نفس میکشد.
اما همانجا، درست کنار حلقههای استقبال، واقعیتی دیگر دست خودش را رو کرد؛ واقعیتی کمتر جشنآلود.
خبرنگاران و یوتیوبرهایی که طبق دعوت رسمی دفتر والی هرات برای پوشش رویداد به میدان هوایی رفته بودند، ناگهان با برخورد مأموران اداره امر به معروف و نهی از منکر طالبان مواجه شدند.
مأمورانی که با لحنی تند، دوربینها را پایین کشیدند، مانع ثبت تصاویر شدند، و به گفته چند شاهد، برخوردهایی داشتند که بیشتر به بازداشتگاهها شباهت داشت تا جشن استقبال از یک تیم ورزشی نوجوان.
خبرنگاران که از قبل برای پوشش رسمی دعوت شده بودند، با نوعی تناقض روبهرو شدند؛ دعوت رسمی برای حضور و منع جدی برای کار.
واکنش محافل رسانهای هرات سریع و کمسابقه بود. بیش از ده خبرنگار محلی و فعال رسانهای در هرات، رفتار اداره امر به معروف را محکوم کردند و آن را نمونه دیگری از محدودیتهای فزاینده علیه رسانهها دانستند.
این اعتراض جمعی، از آن جنس حرکتهایی است که معمولاً در فضای بسته رسانهای افغانستان کمتر شنیده میشود.
خبرنگاران میگویند اقدام مأموران نه تنها مانع کار حرفهای آنان شده، بلکه اعتماد عمومی به دعوتهای رسمی نهادهای حکومتی را هم زیر سؤال برده است؛ پرسشی ساده اما سنگین: چرا رسانهها را دعوت میکنند اگر قرار است حق پوشش از آنان گرفته شود؟
این حادثه، فراتر از یک سوءتفاهم اداری، نشانهای از تناقضهای ساختاری در شیوه اداره رویدادهای عمومی در افغانستان امروز است؛ جایی که نمایشهای رسمی از «حمایت از ورزش» با سیاستهای سختگیرانه بر رسانهها گره میخورد.
در هرات، استقبال مردم از یک تیم نوجوان، لحظهای کوتاه از همبستگی و امید بود؛ اما رفتار مأموران، بار دیگر به خبرنگاران یادآوری کرد که میدان بازی آنان نه در سالنهای ورزشی، بلکه در میدانگاهی میان آزادی و محدودیت است.
رویداد روز جمعه شاید چند ساعت بیشتر طول نکشید، اما انعکاسی داشت که گسترهاش از مرزهای یک مراسم ورزشی فراتر میرود.
آنچه رسانههای هرات آن را محکوم کردهاند، نقطهای کوچک از یک روند بزرگتر است: روندی که هر روز مسئولیت روایتکردن واقعیت را برای خبرنگاران دشوارتر میکند.
ادامه این مسیر، پرسش مهمی را پیش میکشد که هنوز پاسخی نیافته: در افغانستانی که مردمش برای استقبال یک تیم فوتسال صف میکشند، جای خبرنگاری که میخواهد این شور را ثبت کند، دقیقاً کجاست؟
خبرگزاری جمهور - ولایت هرات
آخرین اخبار
تمام حقوق محفوظ بوده و استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است.