طالبان در ولایت بامیان یکبار دیگر یکی از معدود مقامهای هزارهتبار در ساختار حکومت محلی را از وظیفه کنار گذاشتند.
داکتر جواد حکیمی، رئیس صحت عامه بامیان، روز چهارشنبه با نشر اعلامیهای در صفحه فیسبوک خود اعلام کرد که امروز آخرین روز کاریاش در این اداره بوده است. این در حالی است که او کمی بیش از یک سال در این سمت فعالیت داشت.
این برکناری در شرایطی صورت میگیرد که منابع محلی به جمهور تأیید میکنند: بهجای او یکی از اعضای طالبان در رأس این اداره تعیین شده است؛ فردی که منابع از او به عنوان «غیرتخنیکی و فاقد تجربه کافی در بخش طب» یاد میکنند. با این حال، طالبان تاکنون درباره علت برکناری حکیمی و هویت جانشین او هیچگونه توضیح رسمی ارائه نکرده اند
این اقدام طالبان برای بسیاری از شهروندان بامیان یادآور یک روند تکراری است؛ زیرا این دومین رئیس صحت عامه هزارهتبار است که در یکسال اخیر از این سمت کنار زده میشود. پیش از حکیمی نیز فرد دیگری که از مردم شیعه و هزاره بود، نتوانست بیش از مدت کوتاهی در این سمت بماند.
به باور فعالان مدنی در بامیان، چنین تغییرات پیهم نشاندهندهی سیاست حذف تدریجی نیروهای متخصص شیعه از ادارات دولتی است. آنان میگویند طالبان نهتنها در سطوح بالای حکومتی، بلکه در ولایتهایی با اکثریت شیعهنشین مانند بامیان، دایکندی و غزنی نیز دستبهحذف ساختاری زدهاند.
حکیمی در پیام خداحافظی خود از یکسال فعالیتش به عنوان «دوران تلاش برای بهبود خدمات صحی» یاد کرده و گفته است که حتی در روزهای رخصتی نیز برای ارتقای دسترسی مردم به خدمات بهتر صحی تلاش کرده است. او افزوده است: اگر نفعی نرساندم، دستکم کوشیدم که ضرری متوجه کسی نشود.
او پایان مأموریتش را امری ناگزیر دانسته و با پوزش از مردم و همکارانش تأکید کرده که نیتش جز خدمت صادقانه نبوده است. با این حال، ناظران میگویند که کنار گذاشتن چنین چهرههایی، بیش از آنکه ناشی از بررسی عملکرد باشد، بخشی از رویکرد تبعیضآمیز طالبان در ادارات دولتی است.
کارشناسان هشدار میدهند که جانشینکردن افراد غیرتخصصی و یا انتصابات طالبانی، ضربه مستقیمی به سیستم درمانی بامیان خواهد زد؛ ولایتی که از نظر دسترسی به امکانات صحی در سطح پایین قرار دارد و شهروندانش بارها بهدلیل نبود پزشکان متخصص مجبور به سفر به کابل و مزار شدهاند.
در حالی که طالبان همواره ادعا میکنند که بر اساس استحقاق افراد را تعیین میکنند واقعیت میدانی در ولایتهای شیعهنشین نشان میدهد که نیروهای متخصص هزاره یکی پس از دیگری کنار گذاشته شده و افراد وابسته به ساختار طالبان جانشینشان میشوند.
حالا پرسش اینجاست که آیا بامیان باید منتظر دور دیگری از خانهتکانیهای قومی و مذهبی باشد؟ و آیا حکومت طالبان حاضر خواهد شد شفافیت و پاسخگویی را جایگزین حذف سیستماتیک و خاموش شهروندان شیعهمذهب کند؟