گزارش افزود: ترس از بازداشت و اخراج سبب شده است بسیاری از مهاجران افغانستان حتی در موارد اضطراری از مراجعه به مراکز درمانی خودداری کنند.
در گزارش آمده که یکی از این موارد، نیمههای یک شب سرد در ماه نوامبر، یک مهاجر افغانستان از یک راننده ریکشا درخواست کمک کرد؛ همسرش در حال زایمان بود اما خانواده به دلیل ترس از بازداشت، جرأت ترک خانه را نداشتند.
راننده ریکشا با وجود نداشتن امکانات، زن باردار را به بیمارستان منتقل کرد، اما نوزاد در مسیر راه و داخل ریکشا به دنیا آمد.
او گفته است که این تجربه برایش بهشدت تکاندهنده بوده و آثار روانی آن همچنان باقی مانده است. پس از رسیدن به بیمارستان، تیمهای داکتران بدون مرز به مادر و نوزاد رسیدگی کردند و هر دو از خطر فوری نجات یافتند.
داکتران بدون مرز میگویند که این رویداد یک مورد استثنایی نیست و موارد مشابه به دلیل محدودیت رفتوآمد، نبود مدارک اقامتی و ترس از پولیس، بهگونه گسترده در میان مهاجران افغانستان رخ میدهد.
این نهاد افزوده که اخراجهای دستهجمعی سبب شده است هزاران مهاجر در اردوگاههای موقت یا محلهای فاقد سرپناه مناسب، بدون وسایل گرمایشی و دسترسی کافی به خدمات صحی، زمستان را سپری کنند.
بر اساس این گزارش، میانگین دما در برخی مناطق محل اسکان پناهندگان حدود ۱۰ درجه سانتیگراد است و در شبها و صبحهای زود به زیر ۵ درجه میرسد.
بر بنیاد این گزارش، این شرایط، همراه با فشار روانی ناشی از اخراج، منجر به افزایش بیماریهای درماننشده، سقط جنین ناشی از تروما و خودداری از دریافت خدمات پزشکی شده است.
خبرگزاری جمهور
