ادعای مضحک عبدالغنی برادر: نظام کنونی در ۵۰۰ سال اخیر بی‌نظیر بوده است!

 

او بدون ارائه هیچ توضیح تاریخی یا شواهد مشخصی، این ادعا را مطرح کرد که چنین نظامی در پنج قرن اخیر وجود نداشته است.

 

این اظهارات در حالی بیان می‌شود که اداره طالبان با انتقادهای گسترده داخلی و بین‌المللی روبه‌رو است. 

 

محدودیت‌های شدید مدنی، سرکوب حقوق اساسی شهروندان به‌ویژه زنان و دختران، ممنوعیت آموزش و کار زنان، و شیوه بسته و غیرمشارکتی اداره کشور، از مهم‌ترین نقاط ضعف این نظام به شمار می‌رود. 

 

پایداری هیچ نظامی تنها با ادعاهای تبلیغاتی و نسبت دادن آن به اراده الهی تأمین نمی‌شود. بلکه دوام هر حکومتی به رضایت عمومی مردم، مشارکت واقعی شهروندان در تصمیم‌گیری‌ها و رعایت حقوق اساسی همه اقشار جامعه بستگی دارد. 

 

نظام دیکتاتوری طالبان اما با سیاست‌های انحصاری و تبعیض‌آمیز خود، بخش بزرگی از جامعه افغانستان را از حقوق اولیه محروم کرده و فضای نارضایتی گسترده‌ای ایجاد کرده است.

 

از زمان تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، این گروه به جای تلاش برای ایجاد وحدت ملی و بازسازی اقتصادی، بر اجرای تفسیر سختگیرانه خود از شریعت تمرکز کرده‌ که نتیجه آن انزوای بین‌المللی، بحران اقتصادی عمیق، افزایش فقر و مهاجرت گسترده جوانان و متخصصان کشور بوده است. ادعای بی‌سابقه بودن این نظام بیشتر شبیه توجیهی برای ادامه سلطه یک‌جانبه است تا توصیفی واقع‌بینانه از وضعیت افغانستان. 

 

بسیاری از شهروندان کشور باور دارند که اگر طالبان به جای این ادعاهای بزرگ، به مشکلات واقعی مردم مانند بیکاری، کمبود خدمات صحی و آموزشی، و حقوق پایمال‌شده زنان توجه کنند، شاید بتوانند گام‌های واقعی به سوی ثبات بردارند؛ اما تا اکنون نشانه‌ای از تغییر رویکرد دیده نشده است. 

 

خبرگزاری جمهور