«جهاد» طالبانی: دیروز مشروع، امروز ممنوع

 

او هشدار داده که اگر کسی بدون اجازه امیر و با تمایل شخصی به چنین عملی دست بزند، مسئول پیامدهای آن خواهد بود.  

 

پیش‌تر عبدالرؤوف، عضو ریاست دارالافتای طالبان نیز اعلام کرده بود که جنگ در پاکستان جهاد محسوب نمی‌شود.  

 

ملا یعقوب نیز گفته بود هر جنگی که بدون اجازه رهبر طالبان از کشور به خارج گسترش یابد، جهاد تلقی نمی‌شود.  

 

اظهارات بحث‌برانگیز این فرمانده ارشد طالبان درباره مشروعیت و ممنوعیت جهاد در افغانستان و پاکستان، بار دیگر به بحث‌ها درباره استفاده ابزاری از مفاهیم اسلامی توسط رژیم طالبان دامن زده و بهره‌برداری سودجویانه این رژیم از اصول و فروع دین مقدس اسلام، در جهت تحقق اهداف استعماری حامیان خود و تأمین منافع اقتدارگرایانه رهبران‌شان را آشکار ساخته است.  

 

این رویکرد دوگانه و ریاکارانه به اندازه‌ای وقیح و غیرقابل توجیه است که حتی صدای تروریست‌های متحد طالبان را نیز برآورده و اعتراض شدید آنان را برانگیخته است.  

 

به عنوان نمونه، یکی از مفتی‌های وابسته به تروریست‌های تی‌تی‌پی یا طالبان پاکستانی در واکنش به این تصمیم اعلام کرده که تا دیروز رهبران طالبان، جنگجویان و جهادگران خارجی را برای کمک به مجاهدین افغان به افغانستان فرامی‌خواندند، اما امروز از مشارکت جهادگران افغان در جبهات جهادی منطقه‌ای جلوگیری می‌کنند.  

 

آگاهان مسائل دینی اما می‌گویند که تصمیم رهبر طالبان و تبلیغ گسترده آن از سوی فرماندهان ارشد این گروه مبنی بر ممنوعیت مشارکت جنگجویان طالبان در جنگ‌های منطقه‌ای خارج از افغانستان، به وضوح نشان می‌دهد که طالبان تا چه اندازه به دین و اساسات دینی و اسلامی نگاه ابزاری و منفعت‌اندیشانه دارند و برای آنها هیچ چیزی فراتر از تأمین منافع اقتدارگرایانه‌شان اولویت ندارد.  

 

به عبارت دیگر، مادامی که دستورات دینی و اصول اسلامی اهداف و برنامه‌های هژمونیک و ایدئولوژیک طالبان و حامیان آنها را برآورده کند، استفاده گسترده از آنها برای توجیه و تشریح تصمیمات مقامات و فرماندهان رژیم کاملاً مشروع است؛ اما زمانی که عمل به دستورات دینی و اجرای اساسات اسلامی برای رژیم طالبان هزینه داشته باشد و حاکمیت آنها را با خطر روبرو کند، مفتی‌ها، رهبران و دستگاه‌های فتواسازی طالبان به صراحت فرمان ممنوعیت صادر می‌کنند و با ارائه استدلال‌های مضحک، اجرای دستورات دینی را تعلیق می‌کنند.  

 

این همان چیزی است که در حال حاضر درباره استفاده ابزاری طالبان از مفهوم پویا و انقلابی جهاد در دستورات دینی اسلام رخ داده است.  

 

در این شکی نیست که حتی دیروز که طالبان جهاد در افغانستان را مشروع می‌دانستند و تمامی جهادگران منطقه‌ای و بین‌المللی را به این کارزار مرگبار فرامی‌خواندند، هدف آنها هرگز در راستای تحقق یک هدف اساسی اسلام نبود، بلکه آنها و کارفرمایان منطقه‌ای و بین‌المللی‌شان از جهاد به منظور رسیدن به اهداف استعماری و تحمیل سیطره نامشروع خود بر سرنوشت ملت‌های مسلمان بهره می‌بردند.  

 

به بیان دقیق‌تر، دیروز که مفتی‌های پاکستانی و طالبان افغان به طور گسترده به تبلیغ جهاد در افغانستان می‌پرداختند و کشته شدن در جنگ‌های به رهبری طالبان در کشور را شهادت در راه خدا و مستوجب ورود به بهشت می‌دانستند، هدف‌شان چیزی جز پیشبرد پروژه‌های استعماری، توسعه‌طلبانه و اهداف نامشروع قدرت‌های جهان‌خوار و رژیم‌های سرسپرده آنها در منطقه نبود.  

 

درست به همین دلیل است که اکنون با تحقق آن اهداف یا تعلیق شماری از پروژه‌های استعماری و سلطه‌جویانه در افغانستان، و با حاکمیت مدعیان پیشین جهاد و شهادت بر سرنوشت آحاد ملت افغانستان، جهاد در پاکستان و سایر کشورها ممنوع اعلام می‌شود تا حاکمیت نامشروع طالبان در افغانستان پایدار بماند، رژیم‌های حامی تروریزم و مبلغان دیروز جهاد در افغانستان قربانی استفاده ابزاری خودشان از این مفهوم انقلابی نشوند، و مهم‌تر از همه، حیات و بقای حاکمیت طالبان در افغانستان تضمین شود، حتی اگر بهای آن تعلیق دستورات دینی و چشم‌پوشی غیرقابل توجیه از احکام و دستورات مسلم اسلامی باشد.  

 

با این همه، اما تصمیم بحث‌برانگیز رهبر طالبان و تبلیغ آشکار آن توسط فرماندهان نامدار این گروه مبنی بر ممنوعیت جهاد طالبان افغان در پاکستان و سایر کشورها، فلسفه‌ای را که تروریزم طالبانی بر اساس آن بنا نهاده شده است، از بنیاد زیر سوال می‌برد و تردیدهایی جدی را درباره مشروعیت طالبان و استفاده سودجویانه این گروه از مفاهیم پویای اسلامی مطرح می‌کند.  

 

عبدالمتین فرهمند - جمهور