با استقبال بی نظیر هزاره ها و مردم کابل از فوتسالیست های نوجوان، مردم پشتون مشرقی هم به وجد آمدند. آنها نیز به استقبال کاروان فوتسالیست ها در گردیز و خوست رفتند.
هزاران پشتون پکتیاوال و خوستی شادمانی خود را با هزاره ها شریک ساختند. بر کاروان فوتسالیست ها گل ریختند و بر سر بچه های هزارگی لُنگی بستند.
هزاران اوغان جمع شدند و استقبال بی نظیری کردند. تمام فضای مجازی پر شد از حس خوب وطنداری، از ابراز رضایتمندی و خوشحالی. حس قشنگی بود، پشتون ها کار ارزشمندی کردند. فارسیوانها ذوق زده شدند و هزاره ها خیلی کیف کردند.
من بخاطر ندارم که پشتون ها چنین کاری کرده باشند. شاید کمتر پیش آمده باشد که دیگر اقوام هم برای مثلا کریکت‌بازهای پشتون چنین کاری کرده باشند.
دلیل استقبال بزرگ پشتون ها چه بود؟ من گمان می کنم دو مسئله، خیلی اهمیت دارد و دقت می طلبد: 

اول: فوتسالیست ها در ورزش بین المللی، بیرق هزاره و تاجیک نه؛ بلکه بیرق افغانستان را بلند کردند و نام افغانستان را در ورزش آسیا بالا بردند. پشتون ها خودشان را دَین دار و سپاسمند این نوجوان ها می دانند. مثل همه اقوام افغانستان
دوم: در مراسم استقبال پشتون ها از فوتسالیست های فارسیوان، هیچ پشتونی بیرق طالبان را با خود نیاورده بود مگر تعداد ناچیزی از وابستگان طالبان. ملت پشتون، فوتسالیست های هزاره را زیر بیرق طالبان نبردند و خودشان هم زیر بیرق طالبان نرفتند.

من در این استقبال باشکوهی که انجام شد؛ از مردم پشتون پکتیا و خوست علاوه بر اینکه قدردانی شان از اهتزاز نام افغانستان را دیدم، از این مردم ابراز همدردی با هزاره ها را نیز دیدم؛ هزاره هایی که توسط طالبان، از همه جا حذف شده اند و همیشه هم نادیده گرفته می شوند. استقبال از ورزشکاران هزاره، نه گفتن ملت پشتون و نه گفتنِ کفِ جامعه افغان؛ به سیاست های ضد انسانی طالبان بود.

معنای استقبال توده‌ی پشتون از ورزشکاران هزاره با استقبال سراج الدین حقانی متفاوت است. سراج حقانی به دنبال خودنمایی و کسب اعتبار است اما توده افغان‌ها، به دنبال همنوایی هستند.
سراج حقانی اگر در عمل اش صادق باشد؛ حق هزاره ها را ضایع نمی‌کند و یا سالها برای کشتار هزاره‌ها انتحاری و آدم‌کش روانه نمی‌کرد. حقانی از آن جهت از فوتسالیست ها خوش شد، که فوتسالیست های هزاره، در زمان حکومت طالبان، قهرمان آسیا شدند. او احساس می کند که هزاره ها بیرق طالبان را بالا بردند. اما پشتون هایی که به استقبال آمدند، چنین نگاهی ندارند.

ما خوب می‌دانیم که اغلب مردم پشتون از طالبان و عملکرد این گروه راضی نیستند. بخش بزرگی از آنها نیز همانند سایر اقوام از طالبان زخم خورده اند. اما آنها تاکنون علیه حق‌تلفی و ستم طالبان علیه مردم هزاره و تاجیک اعتراض نکرده اند.
طالبان اساس و شالوده‌ی قومی دارند و متعلق به قوم پشتون هستند و سیاست‌های شان با محوریت پشتونوالی است؛ لذا این پشتون‌ها هستند که باید به این سیاست‌های قومگرایانه طالبان «نه» بگویند، اعتراض کنند و در کنار ملیت‌های تحت ستم قرار بگیرند.
ما استقبال پشتون‌های مشرقی از فوتسالیست‌ها را به فال نیک می‌گیریم و باید از این حرکت‌شان قدردانی نمود؛ اما این کافی نیست. قوم پشتون باید با ملیت‌های تحت ستم علیه طالبان، متحد شوند.

مدنی- جمهور