تبانی ترامپ و طالبان و سرنوشت سیاه مهاجران

کریم خرم می‌گوید اخراج شماری از مهاجران افغان، یکی از چهار موضوع گفتگوها میان طالبان و امریکا بوده است. آقای خرم گفت واکنش شدید مقام‌های امریکایی به تیراندازی در واشنگتن نشان می‌دهد که کاخ سفید «به‌شدت در انتظار چنین فرصتی بود».

آقای خرم در شبکه اجتماعی ایکس نوشت این احتمال وجود دارد که واشنگتن از این رویداد به‌عنوان ابزاری استفاده کند تا آن دسته از افغان‌هایی را بازگرداند که «بر اساس برنامه‌های ویژهٔ سازمان استخباراتی امریکا (سیا) آموزش دیده و سپس به ایالات متحده منتقل شده بودند».

او نوشت: «فرد متهم در این حمله نیز عضو همین واحدها بوده است.»

ا‌و هشدار داد که ممکن است در کنار این گروه، «دیگر مهاجران افغان نیز به‌گونهٔ عمدی از کشورهای مختلف اخراج شوند» تا هدف اصلی پنهان بماند.

در سیاست بدنام و بی اخلاقی که ترامپ و طالبان نماینده آن هستند، گاهی معامله‌ها چنان بی‌رحمانه‌اند که جان انسان‌ها به سادگی به کارت بازی تبدیل می‌شود. ادعای کریم خرم درباره‌ تبانی میان ترامپ و طالبان درباره سرنوشت سیاه مهاجران، نمونه‌ای آشکار از همین واقعیت تلخ است؛ جایی که احتمالا مهاجران افغان، قربانیان خاموش یک توافق پنهان شده‌اند. این موضوع نه تنها ابعاد انسانی دارد، بلکه پیامدهای سیاسی و امنیتی گسترده‌ای را نیز در پی خواهد داشت.

ترامپ در دوران ریاست‌جمهوری خود بارها نشان داد که نگاهش به سیاست خارجی، نه بر پایه اصول انسانی و ارزش‌های ادعایی لیبرالی، بلکه بر اساس منافع کوتاه‌مدت انتخاباتی و پوپولیستی است. او طالبان را از یک گروه تروریستی به شریک مذاکره ارتقا داد؛ اقدامی که نه تنها به مردم افغانستان خیانت بود، بلکه به افراط‌گرایی در منطقه مشروعیت بخشید. در این چارچوب، مهاجران افغان به «کارت معامله» تبدیل شدند؛ انسان‌هایی که آینده‌شان قربانی جاه‌طلبی‌های کاخ سفید شد.

در گذشته نیز سیاست ترامپ در قبال افغانستان، بیش از آنکه به دنبال صلح پایدار باشد، در جستجوی خروج سریع نیروهای امریکایی و کسب امتیاز تبلیغاتی برای انتخابات داخلی بود. او با ساده‌سازی بحران افغانستان، زمینه را برای بازگشت طالبان به قدرت فراهم کرد. این تصمیم، نه تنها امنیت منطقه را به خطر انداخت، بلکه به میلیون‌ها نفر از مردم افغانستان نیز ضربه‌ای جبران‌ناپذیر وارد کرد.

طالبان با بهره‌گیری از فرصت مذاکره با امریکا، توانستند خود را در سطح بین‌المللی مشروع جلوه دهند. این گروه که سابقه‌ای طولانی در سرکوب زنان، اقلیت‌ها و مخالفان دارد، هیچ تعهدی به حقوق بشر ندارد. هر توافقی برای طالبان صرفاً ابزاری برای تثبیت قدرت و گسترش نفوذشان است.

تبانی با امریکا، به طالبان امکان داد تا از انزوا خارج شوند و در عرصه جهانی به‌عنوان یک بازیگر سیاسی مطرح شوند. این در حالی است که در داخل افغانستان، خشونت، بی‌عدالتی و نقض حقوق اساسی مردم ادامه یافت. طالبان نه تنها به وعده‌های خود پایبند نبودند، بلکه با استفاده از تبانی با ترامپ، سرکوب‌ها را گسترده‌تر کردند.

بخش دردناک این تبانی، سرنوشت مهاجران افغان است. اگر اخراج مهاجران بخشی از مذاکرات بوده باشد، این یعنی جان و آینده هزاران انسان بی‌گناه به‌عنوان ابزار معامله روی میز گذاشته شده است. بسیاری از این مهاجران به دلیل همکاری با امریکا یا فرار از خشونت طالبان به غرب پناه برده‌اند. بازگرداندن آن‌ها به افغانستان، معادل بازگرداندن‌شان به جهنمی است که از آن گریخته بودند.

این سیاست، نه تنها نقض آشکار حقوق بشر است، بلکه بی‌اعتمادی عمیقی نسبت به امریکا در میان جوامع مهاجر ایجاد می‌کند. مهاجران افغان که امید داشتند در کشورهای غربی زندگی امنی داشته باشند، اکنون با تهدید اخراج و بی‌خانمانی روبه‌رو هستند. این وضعیت، آینده نسل‌ها را نابود می‌کند و بحران انسانی تازه‌ای را رقم می‌زند.

این تبانی، جایگاه امریکا را به‌عنوان مدعی دفاع از آزادی و حقوق بشر تضعیف می‌کند. وقتی کشوری مانند امریکا حاضر می‌شود با طالبان معامله کند و مهاجران بی‌گناه را قربانی سازد، پیام خطرناکی به جهان مخابره می‌شود: خشونت و ترور می‌تواند به رسمیت شناخته شود.

طالبان با استفاده از این معامله، قدرت خود را تثبیت کرده و پیام خطرناکی به دیگر گروه‌های افراطی می‌فرستند: اگر به هر اندازه‌ای که جنایتکار باشید، در نهایت به رسمیت شناخته خواهید شد. این پیام، تهدیدی جدی برای امنیت و اخلاق سیاسی در مقیاس جهانی است.

از سوی دیگر، بحران مهاجران افغان می‌تواند به موج تازه‌ای از بی‌ثباتی در کشورهای میزبان منجر شود. اخراج مهاجران، نه تنها مشکلات انسانی ایجاد می‌کند، بلکه روابط دیپلماتیک میان امریکا و متحدانش را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد. کشورهای اروپایی و منطقه‌ای که میزبان مهاجران افغان هستند، با فشارهای تازه‌ای روبه‌رو خواهند شد.

نتیجه اینکه در سیاست بی ضابطه جهان آشفته امروز، ترامپ با سیاست‌های پوپولیستی و طالبان با خشونت سازمان‌یافته، دست در دست هم گذاشته‌اند تا انسان‌های بی‌گناه را قربانی کنند. سکوت در برابر چنین تبانی‌هایی، به معنای پذیرش سرنوشت سیاه مهاجران افغان و مشروعیت‌بخشیدن به افراط‌گرایی در ابعاد جهانی خواهد بود.

عبدالمتین فرهمند - جمهور