در روزهایی که امکان نوشتن نداشتم؛ اعتراضهای زیاد و کم پیشینه ای علیه جمهوری اسلامی ایران شاهد بودیم. شعارهای زیادی علیه حاکمیت شنیدیم. قبل از اینکه اینترنت در ایران مسدود شود؛ پیشنهاد اجاره شش ماهه خبرگزاری جمهور و سپس احتمال واگذاری دائمی را دریافت کردم؛ از معترضین علیه حاکمیت موجود ایران. شاید آدرس و نامِ "جمهور" برای خیلی ها جذبه دارد. برای ما که بعد از 16 سال فعالیت، شاید به ته خط رسیده باشیم، می تواند راه فرار از فعالیت های خسته کن و جانفرسای رسانه داری در اوج خستگی های مان باشد. اما آنچه باعث تعلل ما شد، چیزی است که در میدان از این مجموعه ها شاهد هستیم.

اخبار داخل ایران نشان می داد که معترضان بسیار پرزور وارد میدان شده بودند. ویرانی بیش از حد تصور بود. شعار "جاویدشاه" و مرگ و دردها حتی در کوچه پس کوچه های فقیرآباد ایران هم شنیده می شد. هنوز آثار تخریب ها و آتش زدن ها در هر شهری دیده می شود. مردم زیادی کشته شدند؛ زخمی شدند، افسرده شدند. شعارهای ضد جمهوری اسلامی، رخنه و نفوذ هزاران عناصر خرابکار در بین مردم، نفوذ تروریست ها و فعالیت های تروریستی در هر منطقه، وحشت آفرین شده بود.
به شکل کم سابقه ای هزاران تن از پناهندگان ایرانی در اروپا و امریکا علیه نظام و حاکمیت ایران شعار می دادند. نام ایران و اعتراضات ایران، سرتیتر خبرهای دنیا شد. نام نیک ایران، مخدوش شد و امنیت ایران زیر سئوال رفت. 

مردم حق دارند اعتراض کنند، حق دارند تظاهرات کنند، حق دارند مطالبه گر باشند. اما هر حرکتی خط سرخی دارد؛ هر نظام و حاکمیتی هم خط سرخ خود را دارد. ما همه دیدیم که اعتراض بحق مردم ایران؛ از مسیر راست و قانونی اش خارج شد؛ مصادره شد. پای اسرائیل و امریکا به مهلکه و معرکه باز شد. جنگ شد، شلیک به پلیس و کشتن دهها نیروی امنیتی، آتش زدن اموال عمومی، کشته سازی ها، تبلیغات اینترنشنالی، تظاهرات مردم ایران را به مصادره کشاند و نهایتا پای ناوهای امریکایی را به مجاورت ایران باز کرد.

من بعنوان یک ناظر غیر ایرانی می توانم حداقل سه مورد از اشتباهات ویرانگر معترضین و مخالفین ایرانی را بیان کنم که لازم است منصفانه در موردش فکر شود.

اول: لیدر ظاهری اغتشاش ها رضا پهلوی، بارها و بارها از امریکا و اسرائیل خواست که به ایران حمله نظامی کنند. هیچ انسان شرافتمندی نمی تواند و نباید کشورش و هموطنانش را زیر حملات کوبنده و ویرانگر دشمنانش ببیند؛ چه برسد که رسما در تمام سخنرانی ها و مصاحبه ها و رسانه ها از آنها التماس کند که به کشورم حمله کنید؛ بمباران کنید؛ مراکز حکومتی را و زیرساختی نظام را بزنید!.

این فراتر از وطنفروشی است. اوج بی مایگی و خیانت سیاسی افراد را نشان می دهد؛ مگر آنکه سرنوشت سایر کشورهای مشابه را ندیده باشند. بمباران های وحشتناک اسرائیل بر سوریه بعد از سرنگونی بشار اسد را ندیده باشند و ندیده باشند که تمام منابع نظامی و تسلیحاتی سوریه چگونه توسط اسرائیل نابود شد و یا سرنوشت لیبی و افغانستان و عراق و ... را درک نتوانند.
من گمان می کنم که سرنوشت ایران و سرمایه های دفاعی و زیربنایی ایران برای پهلوی ها اهمیتی ندارد. آنها فقط یک آرزو دارند و آن هم بازگشت خاندان شاهی به هر قیمت و هزینه ای علیه مردم ایران است. 

دوم: شعارهای طرفداران پهلوی و عملکرد آنها نشان داد که ایرانی ها با جماعت خطرناکی طرف هستند. یک نمونه از این شعارها که تبدیل به یک نمایش فراگیر تبلیغاتی از جانب آنها شد، این آواز است:
تا آخوند کفن نشود؛ این وطن وطن نشود!

این شعارِ وحشتناک و ضد انسانی؛ عمقِ انسان ستیزی، دین ستیزی و خشونت ورزی مخالفین نظام سیاسی ایران را نشان می دهد. آخوند، یک طبقه اجتماعی است که اولاً یک قشر بسیار فقیر هستند. جزو اقشار آسیب پذیر محسوب می شوند. آخوندها اهل درس و مطالعه اند و دغدغه شان هم دین و دنیای مردم است. زندگی آنها با شهریه های اندک حوزه می چرخد، خیلی های شان علاوه بر درس خواندن و منبر رفتن و نماز مسجد خواندن، کار هم می کنند. شعار جماعت ضد نظام، صراحتا می گوید که باید آخوندها را کشت و کفن کرد.

من زندگی آخوندی را دیده ام. زندگی آخوندها فقر و قناعت به کمترین هاست. تشویق به دینداری و اخلاق است. خیلی از آخوندها اصلا سیاسی نیستند. از نظام موجود، از فقر و ناداری ها گلایه ها دارند. همه آخوندها ناطق نوری و رفسنجانی و صدیقیِ امام جمعه و طبسی و صاحب منصب نیستند.
رئیس جمهور و کابینه اش آخوند نیستند. اقتصاد ایران هم در دست حکومت است و نه آخوندها. بانک مرکزی و دلار و اقتصاد دست آخوند نیست. اگر رهبری ایران از طبقه آخوندهاست؛ همین رهبر از نظر علمی، توانایی مدیریتی، درایت سیاسی، ارتباطات مردمی و دانش دینی و بسیار مؤلفه های دیگر، شخصیتی ممتاز است.

بنابراین میل و ولَعِ مخالفان نظام ایران به کفن کردن دهها هزار انسانِ جامعه، نشان می دهد که مردم ایران با یک گروه وحشتناک مواجه هستند.

سوم: خشونت های فوق العاده زیاد شامل کشتن و آتش زدن و چاقو کشیدن و کشته سازی ها، آنقدر زیاد بود که حتی نگاه خیلی ها را به هویت و ماهیت ایران و ایرانی جماعت تغییر داده است. یعنی آیا یک ایرانی هم می تواند شبیه داعش باشد و انسان هموطنش را آتش بزند و هموطنش را سر ببرد! ما روایت وحشتناکی از ایرانی ها دریافت کردیم. این برای وجهه ایرانی ها خیلی بد بود.
آتش زدن بانکها و فروشگاهها و اتوبوس و آمبولانس و اموال عمومی کار انسان های سالم نیست. این حجم از تخریب و آتش زدن اموال، اصلا طبیعی نیست. اموال زیادی حتی از خود من که قرار بود در روزهای اعتراضات به دستم برسند، در آتش زدن ها، خاکستر شدند.

خشونت ورزی، مطالبات انسانی را به حاشیه می برد. من یقین دارم که اگر پای پهلوی و اسرائیل و ترامپ به اعتراض ها باز نمی شد و اگر عناصر آشوبگر و دستوری، وارد اعتراضات مردمی نمی شدند، مردم معترض ایران نتایج خیلی بهتری می گرفتند.

بنابراین، خاندان پهلوی، مجاهدین خلق، آنهایی که ولعِ کفن کردن آخوندها را دارند، کشور و مردم ایران را در وضعیت بسیار بدی قرار داده اند؛ وضعیتی که پر است از ناوگان جنگی امریکایی و جت های اسرائیلی و محاصره شدید کشور ایران و تهدید 90 میلیون ایرانی که سزاوار زندگی آرام و آسوده هستند.

حسینی مدنی- خبرگزاری جمهور