تعداد نظر۱
جالب است ۳
آتش بس به معنای صلح پایدار نیست. ممکن است جنگ مجددا آغاز شود. ممکن است امریکا و اسرائیل به دنبال فرصتی برای تنفس و تجدید قوا باشند. ممکن است هدف امریکا، خسته ساختن و دلسرد کردن مردم ایران از حضور در میدانها و خیابانها باشد. اما آنچه فعلا از آن مطمئن هستیم اینست که جبهه امریکا و صهیون، دستان خود را به علامت تسلیم بالا برده اند؛ چراکه به جای طرح 15 ماده ای امریکا که حاوی زیاده خواهی های آنها بود؛ طرح ده ماده ای ایران، مبنای مذاکرات طرفین قرار گرفته است.
اعلام آتش بس؛ پیروز میدان جنگ چه کسی است؟
جمهوری اسلامی ایران پس از 40 روز مقاومت شجاعانه و مدبرانه؛ قدرت بی مثال خود را بر دشمنانش دیکته کرد. این قدرت بر چهار اصل و عنصر انکارناپذیر استوار بود: 1- مردم ایران. 2- رهبر شهید ایران. 3- رزمندگان شجاع ایران شامل نیروهای سپاه و ارتش ایران 4- دوستان ایران در حوزه مقاومت ضد اشغالگری
 
مردم ایران به این دلیل که از آغازین روز تجاوز جنایتکارانه امریکایی صهیونیستی تا همین اکنون در میدان و خیابانها آمدند و بطور باورنکردنی از کشور و نظام حاکمیتی شان و از اندیشه های انقلابی شان دفاع کردند؛
 
رهبر شهید جمهوری اسلامی ایران که شالوده یک نظام مقتدر اسلامی را تقویت کرد و همه آنچه در این جنگ تحمیلی از اقتدار سیاسی-نظامی ایران شاهد بودیم؛ حاصل رهبری خردمندانه و آینده نگری و فهم دقیق ایشان از دوست و دشمن بود؛
 
رزمندگان ایرانی که از فرماندهان شهید تا شهدای پای لانچرها و تا فرماندهان هوافضا و دریایی و پدافندی، چنان آتشی بر خرمن امریکا و اسرائیل انداختند که تمام پایگاههای امریکا در خاورمیانه را به مخروبه های ناکارآمد تبدیل کردند و شهرها و شهرکهای اشغالی و منابع رژیم صهیونیستی را نیز به آتش کشیدند؛
 
و دوستان ایران در لبنان، عراق و یمن که جان خود را در کف دستان شان نهادند و مردانه وار و شجاعانه علیه جنایتکاران اسرائیلی و امریکایی جنگیدند؛ به این جمع باید مردم افغانستان را نیز اضافه کرد که مهاجرینش در کنار مردم ایران به خیابانها آمدند و دیگرانش نیز در رسانه ها علیه جنایتکاران و مزدوران شان با قلم شان مبارزه کردند؛ همچنین به مردم مسلمان هند و کشمیر و پاکستان و بحرین نیز باید اشاره کرد که علیه جنایتکاران امریکایی-صهیونی به خیابان ها آمدند؛
همه اینها به نظرم واحدهایی از یک مجموعه مشترک هستند. چه پیروزی و چه شکست مربوط به همه آنهاست.
 
اما آتش بس دوهفته ای آیا به معنای پیروزی است یا شکست؟
 
آتش بس به معنای صلح پایدار نیست. ممکن است جنگ مجددا آغاز شود. ممکن است امریکا و اسرائیل به دنبال فرصتی برای تنفس و تجدید قوا باشند. ممکن است هدف امریکا، خسته ساختن و دلسرد کردن مردم ایران از حضور در میدانها و خیابانها باشد. اما آنچه فعلا از آن مطمئن هستیم اینست که جبهه امریکا و صهیون، دستان خود را به علامت تسلیم بالا برده اند؛ چراکه به جای طرح 15 ماده ای امریکا که حاوی زیاده خواهی های آنها بود؛ طرح ده ماده ای ایران، مبنای مذاکرات طرفین قرار گرفته است.
 
این طرح شامل موارد ذیل است:
 
1- خروج نیروهای رزمی آمریکا از منطقه،
2- ممنوعیت هرگونه حمله از پایگاه‌ها به ایران و خودداری از اتخاذ آرایش رزمی.
3- عبور محدود روزانه کشتی از تنگه هرمز به مدت دو هفته، تحت عنوان پروتکل عبور امن که تحت نظارت و قواعد مشخص این کشور.
4- لغو کلیه تحریم‌های اولیه، ثانویه و تحریم‌های سازمان ملل.
5- تأمین خسارات ایران با ایجاد صندوق سرمایه‌گذاری و مالی.
6- تعهد ایران مبنی بر عدم ساخت سلاح هسته‌ای.
7- پذیرش حق غنی‌سازی ایران توسط آمریکا و مذاکره درباره سطح غنی‌سازی.
8- موافقت ایران برای مذاکره درباره پیمان‌های صلح دوجانبه و چندجانبه با کشورهای منطقه در راستای منافع خود.
9- تسرّی عدم تجاوز به همه متجاوزین علیه تمام گروه‌های مقاومت.
10- خاتمه‌یافتن همه قطعنامه‌های شورای حکام و شورای امنیت و تصویب همه تعهدات در قطعنامه رسمی سازمان ملل
 
این موارد به معنای تحمیل اراده و اقتدار ایران اسلامی و مقاومت اسلامی به طرف جنایتکار است. طبعا همه این بندهای دوازده گانه از جانب امریکا پذیرفته نمی شود ولی بر فرضِ پذیرش پنجاه درصدی این مطالبات؛ بازهم ایران پیروز میدان جنگ است که توانسته قدرت امریکا و اسرائیل را به چالش بکشد و اقتدار خودش را به جانب متجاوز، تحمیل کند.
 
مسئله مهمتر اینست که جمهوری اسلامی ایران نگاه تمام دنیا را در این مدت توانست به اقتدار خودش معطوف بسازد. تحت تأثیر هیچکدام از تهدیدهای ترسناک امریکا و ترامپ قرار نگرفت. برای اولین بار سیستم تحریم ها را معکوس نمود. 39 روز تحریمِ حداقلی غرب و شرق توسط ایران، فریاد و فغان همه را در آورد و حکومت ترامپ را تا آستانه استیضاح پیش برد و نزدیک بود متمم 25 قانون اساسی امریکا در مورد ترامپ؛ مبنی بر برکناری وی از قدرت و واگذاری قدرت به معاونش را فعال بسازد.
 
در این جنگ؛ ایرانی ها با مقاومت ارزنده شان، موفق شدند چهره واقعی ترامپ و نتانیاهو و هژمونی امریکا را در معرض قضاوت جهانی قرار بدهند و به چالش بکشند.
 
چین و روسیه در شورای امنیت از ایران دفاع کردند اما از ایران بزرگترین امتیاز تاریخ شان را دریافت کردند و آن این بود که ترس شان از قدرت و هژمونی امریکا فرو ریخت. اکنون آنها با خیال آسوده تر می توانند در برابر جبهه امریکایی بایستند. بهتر می توانند برای آینده شان با یا بدون امریکا برنامه ریزی کنند. بهتر می توانند روی پیمانهای جمعی کار کنند. مقاومت و شجاعت ایران اسلامی چراغ تغییرات بزرگ جهانی را روشن کرده است. صرفنظر از اینکه برخی تحلیلگران سیاسی-نظامی به چهارمین قدرت بزرگ جهانی سلام کرده اند؛ باید بعد ازین ما شاهد جهانی چندقطبی باشیم. این جنگ می تواند هم توانست اقتدار امریکا را بشکند و هم می تواند اقتدار پول امریکا را به زیر بکشد.
 
تجاوز امریکا و اقتدار آفندی ایران توانست شکاف عمیقی میان امریکا و همپیان های غربی اش ایجاد کند؛ ناتو را متأثر بسازد. نگاه غرب به امریکای ترامپ را دگرگون کند. این ایستادگی حتما باعث تحولات بزرگی در داخل امریکا و اسرائیل خواهد شد. جنگ طلبان امریکایی را در انتخابات آتی امریکا متضرر می کند و سرنوشت نتانیاهو را به سمت اختتام پیش می برد.
 
ایرانی ها کار بزرگی کرده اند. قبل از جنگ، تصورها بر این بود که مردم ایران، رفاه گرا و تجمل گرا و بی اراده شده اند؛ اما این جنگِ بزرگ با تمام شدت اش و با تمام بزرگی و تخریبگری های عظیم اش؛ با تمام هیبت و ترسناکی اش؛ ایران و مردمش را نتوانست بشکند. به این مردم باید گفت که سزاوار احترام هستند. اینجاست که ما عملاً معنای ریشه دار بودن و اثراتِ تاریخ و تمدن داشتن و نقش اصالتِ یک ملت را در شرایط بحرانی به چشم، دیدیم.
 
متجاوزین غیر از خرابکاری، هیچ چیزی به دست نیاوردند. نه نظام ساقط شد، نه اورانیوم به دست آمد، نه موشک ها نابود شدند، نه ایران به عصر حجر رفت؛ بلکه برعکس، هژمونی امریکا شکست؛ متحدان عرب امریکا بی حیثیت و بی آبرو شدند و ایران از دل بزرگترین تهدید و جنگ، به فرصت های بسیار بزرگ دست یافت. حاکمیت عملی بر تنگه هرمز فقط یکی از این فرصتهای بزرگ است.
 
ما شاهد بزرگترین بمباران تاریخ جهان در ایران بودیم. بزرگترین انفجارهای غیرهسته ای دنیا بر سر مردم ایران انجام شد؛ اما مردم ایران نه تنها تضعیف نشدند بلکه قدرتمندتر هم شده اند. اینست که چاره ای برای ترامپ جنایتکار و برای نتانیاهوی کودک کش، باقی نماند که تسلیم اراده یک ملت بزرگ بشوند.
 
حسینی مدنی- خبرگزاری جمهور  
https://jomhornews.com/vdcau6n6u49noa1.k5k4.html
نام شما
آدرس ايميل شما

Sona
پیروز واقعی معلومه آمریکا هست حتا یه سرباز کشته نداده یه موشک تو کشورش برخورد نکرده همه چه سری جای خودشه
اما ایران ۵۰ سال رفت عقب رهبر رو با حامیانش کشتن سیستم هوای از کار افتاد سیستم دریایی از کار افتاد هرچه زیر ساختهای مهیم بود خراب کردن از اورانیوم که دیگه خبری نیست پس پیروزی ایران کجاست ؟ جوز شهر های آوار
آخرین اخبار