پیکر شهید خامنه ای پس از وداع میلیونی مردم در تهران و قم، شب گذشته به فرودگاه نجف منتقل شد و در فرودگاه علیرغم پروتکل های امنیتی و فرودگاهی، با استقبال مردمی مواجه شد و هزاران نفر در فرودگاه و در باند فرودگاه به استقبال رفتند.
صبح امروز پیکر آیت الله خامنه ای در نجف اشرف؛ یکی از مهمترین شهرهای مذهبی عراق با مشارکت میلیونی مردم این شهر و شهرهای همجوار، تشییع شد. نجف شهر نسبتا کوچکی است. اما جمعیتی که به تشییع آمدند، بالغ بر 2.5 میلیون نفر در گرمای تابستانی بیش از 42 درجه سانتیگراد، نشان از اشتیاق مردم و قدردانی عراقی ها از رهبر جمهوری اسلامی ایران دارد. آنها شش کیلومتر با کاروان شهید در این گرما راه پیمودند.    
پیکر شهدای خانواده خامنه ای، در کربلا هم تشییع میشود. جمعیت بسیار زیادتری نسبت به نجف منتظر رسیدن شهید هستند.

در این زمینه نکاتی قابل توجه است:
اول: رهبر جمهوری اسلامی و خانواده ایشان آرزوی زیارت قبور مطهر امام علی و اباعبدالله الحسین و شهدای کربلا را داشتند اما به دلیل مسائل امنیتی امکان تشرّف به این اماکن مقدس را نداشتند. زیارت نمادین جسمانی این شهدا به نحوی برآورده کردن آرزوی آنها برای زیارت عتبات عالیات بود.

دوم: مردم عراق پیوند مذهبی قوی با مردم و نظام جمهوری اسلامی ایران دارند. تعطیلی عراق و برگزاری مراسم تشییع و مشارکت میلیون ها عراقی در این گرما، تبارز پیوند مردمی عراقی ها با ایرانی ها بود.

سوم: آیت الله خامنه ای هم مرجع دینی بود و هم رهبر سیاسی. رهبری سیاسی ایشان فراتر از مرزهای ایران بود. من به جرأت معتقدم که اگر زمینه تشییع آیت الله خامنه ای در سایر کشورهای اسلامی هم فراهم می شد، با استقبال میلیونی مردم کشورها مواجه می بود؛ حتی در کشورهای سنی نشین عربی- اسلامی. من باور دارم که اگر پیکر ایشان به کابل منتقل می شد، فارغ از مزاحمت های طالبان؛ از ایشان استقبال میلیونی صورت می گرفت و مردم شیعه و سنی از تمامی ولایات افغانستان خودشان را به مراسم وداع می رساندند. این را با آگاهی و اطمینان می گویم.

چهارم: انتقال پیکر شهید به عراق؛ دارای پیام سیاسی نیز بود: اینکه خامنه ای بعنوان رهبر مذهبی- سیاسیِ ایران، فراتر از تعاریف سیاسی روز، فراتر از جغرافیای طبیعی، دارای مقبولیت و احترام است. این مسئله صرفاً بُعد مادی ندارد بلکه دنیایی از معنا پشت آن نهفته است. تصور کنید که اگر ترامپ کشته شود جنازه او را به لندن منتقل کنند؛ احتمالا از همان فرودگاه کسی تحویل اش نمی گیرد. و اگر جنازه ترامپ را به مکه منتقل کنند؛ فقط بن سلمان و حکومت سعودی بر تابوتش بوسه می زنند و لاغیر. من باور دارم که حتی در امریکا هم جمعیت میلیونی به احترام جنازه ترامپ کار و زندگی خود را رها نمی کنند.

جنس آیت الله متفاوت است. وزن او، اعتبار او، مبارزات او، معنویت او و دانشوری او از ایشان چهره ای جهانی ساخته که ورای تبلیغات کثیف سیاسی-استعماری؛ دارای محبوبیت و احترام جهانی است.

تصمیم برگزارکنندگان مراسمِ تودیع با شهید خامنه ای، جهت انتقال پیکر شهدا به نجف و کربلا تصمیم خردمندانه ای بوده است. دارای یک پیام بود. یک مبارزه بود؛ نشان از این دارد که حتی پیکر قطعه قطعه شده خامنه ای هم هنوز همچون یک مبارزِ زنده، دهها میلیون ایرانی و غیر ایرانی را به میدان می آورد.

در همین روزِ مشایعت در عراق؛ سران کشورهای ناتو از ترامپ تا مکرون و مرتس در کنار اردوغان و الجولانی در ترکیه نشسته اند و پیک می زنند. در همسایگی شان در عراق میلیون ها انسان یک پیکر خون آلود را در کنار آرامگاه امامان شهید اسلام؛ تشییع می کنند. کدام شان اصالت دارد؟ کدام شان معنویت دارد؟ کدام شان دارای ارزش است؟ کدام شان مردمی و خدایی است؟

لشکر کفر در ترکیه است و لشکر اسلام در عراق؛ من اینگونه می بینم. هردو صف جدا از هم اند. هردو در جنگ اند. لشکر ناتو با لشکر مردم. همیشه همینگونه بوده است. در شام می می نوشیدند و در کوفه سر شهید می چرخاندند. از می خوارگی یزیدی ها جز نفرت نمانده و از سرهای شهدا جز عزت. تاریخ، مسیر خود را می رود. خانواده ای شهید می شوند، خاندانی قتل عام می شوند؛ اما شهید و پیام های شهدا متوقف نمی شوند.
امروز لشکر یزیدی در آنکارا است و لشکر حسینی در کربلا. نگاه ما امروز به کربلاست. دل ما امروز با کربلاست. مائیم و کربلا و یزیدی هایند در آنکارا. نتیجه را باید سالهای دور دید و تحلیل کرد.
 
حسینی مدنی- خبرگزاری جمهور