یافتههای خبرگزاری جمهور نشان میدهد که هزاران تن از جوانان و نوجوانانی که در ۲۰ سال گذشته تحت تأثیر شستشوی مغزی در مدارس مذهبی قرار گرفته و با وعده رسیدن به بهشت و «شراب طهور» به میدانهای مرگ و انتحار فرستاده شده بودند، اکنون پس از سالها جنگ، در لجنزار اعتیاد، مواد مخدر و فساد اخلاقی سقوط کردهاند.
روایت یک انتحاری ناکام؛ از وعدهی حور و غلمان تا واقعیت دنیا
خبرگزاری جمهور در گفتگویی با یکی از این جنگجویان که از یک حمله انتحاری جان سالم به در برده و مدتی را در زندان سپری کرده، ابعاد تکاندهندهای از این پروسه را فاش کرده است.
او میگوید:
«۱۴ ساله بودم که از محل زندگیام در پروان به لوگر و سپس به پاکستان رفتم. در مدارس آنجا، علاوه بر آموزشهای دینی، مدام از بهشت، حوریه، غلمان و شراب توصیف میکردند. چنان شیفته شده بودم که دلم برای استشهادی (انتحاری) پَر میزد.»
او در ادامه میافزاید: «روزی که قرار بود عملیات استشهادی را انجام دهیم، به ما گفتند در یک مکان تفریحی فساد و موسیقی جریان دارد و باید آنجا را منفجر کنید. من و رفیقم برای پیشقدم شدن در مرگ مسابقه میدادیم. وصیتنامههایمان را نوشتیم و مقابل کمره (دوربین) ثبت کردیم. اما وقتی به سمت هدف حرکت کردم، زندگی در نظرم شیرین شد. میخواستم منصرف شوم، اما باز هم لذت غلمان و شراب تحریکم کرد تا ادامه دهم.»
او که در نهایت توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به زندان بگرام منتقل شده بود، از شکنجهها و بیخوابیهای دوران زندان میگوید که منجر به مشکلات روانیاش شده است. وی میگوید پس از آزادی با سقوط جمهوریت، اکنون وظیفهای نظامی دارد و متوجه شده است: «خیلی از چیزهایی که وعده داده بودند در آن دنیا پیدا میکنیم، در همین دنیا هم پیدا میشود.»
گرداب اعتیاد؛ پناه بردن به «پِریکابلین» و الکل طبی
بخش دیگری از گزارش جمهور به وضعیت سلامت روان و اعتیاد در صفوف این گروه میپردازد. مسئول یکی از دواخانهها به خبرگزاری جمهور گفت:
«بیشترین مصرفکنندگان داروهای پِریکابلین و ترامادول، جنگجویان طالبان هستند. آنها به بهانه اینکه در دوران جنگ سرشان ضربه خورده است، این داروهای مخدر را میگیرند و میگویند اگر مصرف نکنند، وضعیتشان خراب میشود.»
علاوه بر این، چندین منبع تایید کردهاند که برای بسیاری از این جنگجویان، دیگر قرصهای نشئهآور کارساز نیست و آنها به مصرف الکلهای طبی روی آوردهاند.
فساد سیستماتیک و همدستی با قاچاقبران
در یکی از ولایات مرکزی، یک فروشنده مواد مخدر (پودر) در پاسخ به این سوال که چگونه علنی فعالیت میکند و بازداشت نمیشود، پرده از فساد اداری برداشت و گفت:
«اگر من زندان بمانم، زندانبان، آمر مبارزه با مواد مخدر و پدرش چطور زندگی کنند؟ آنها خودشان بیشتر از همه مصرفکننده هستند.»
شهوتپرستی و سوءاستفاده از قدرت
این گزارش همچنین به افزایش بیرویه ازدواجها در میان مقامات بلندپایه و گزارشهای تجاوز جنگجویان به زنان در برخی ولایات شمالی اشاره دارد که نشاندهنده تغییر مسیر این گروه به سمت «شهوتپرستی» است.
به عنوان نمونهای از این وضعیت، منابع در بامیان به خبرگزاری جمهور خبر دادهاند که چند ماه پس از روی کار آمدن این گروه، رئیس قوای هوایی طالبان در سفر به این ولایت و در زمان اقامت در «هتل غلغله»، به دنبال تهیه شراب بوده است.
جنگجویانی که روزی با شعار جهاد و رسیدن به لذتهای اخروی، خانوادههای زیادی را داغدار کردند، اکنون خود در منجلاب اعتیاد به مواد مخدر، داروهای روانگردان و فساد اخلاقی غرق شدهاند؛ سرنوشتی که با وعدههای بهشتی سرانشان فرسنگها فاصله دارد.