۰

نیروهای امنیتی؛ حال بد، آینده بدتر؟

جمعه ۹ حوت ۱۳۹۸ ساعت ۲۰:۴۲
آیا اطمینانی وجود دارد که در آستانه امضای توافقنامه صلح میان امریکا و طالبان، تجدید تعهد دو مقام نظامی ارشد غربی در استمرار حمایت جهانی از نیروهای امنیتی افغانستان، وضعیت کنونی این نیروها را تغییر دهد و آینده روشن تر و قابل اطمینان تری را در برابر آنان قرار دهد؟
نیروهای امنیتی؛ حال بد، آینده بدتر؟
یک روز پیش از امضای توافقنامه صلح میان امریکا و طالبان، ینس استولتنبرگ؛ دبیرکل ناتو می‌گوید این سازمان به حمایتش از نیروهای امنیتی افغانستان ادامه خواهد و "طالبان بدانند که از راه جنگ هیچگاه نمی‌توانند پیروز شوند."
 
آقای استولتنبرگ گفت امضای توافقنامه میان امریکا و طالبان "آغاز یک راه طولانی و دشوار برای رسیدن به صلح در افغانستان است و تصمیم اصلی برای صلح دایمی در افغانستان در مذاکرات بین‌الافغانی گرفته خواهد شد."
 
ارگ ریاست جمهوری نیز اعلام کرده که قرار است دبیرکل ناتو و وزیر دفاع امریکا برای امضای اعلامیه مشترک همکاری‌های دوامدار با دولت افغانستان به کابل سفر کنند.
 
دواخان مینه پال؛ معاون سخنگوی ریاست جمهوری گفت هدف از امضای این اعلامیه مشترک ادامه حمایت جامعه جهانی از نیروهای امنیتی افغانستان است.
 
او گفت جامعه جهانی در این اعلامیه به ادامه حمایت از نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان تعهد می‌سپارد.
 
این در حالی است که روز جمعه، ۹ حوت، روز ملی نیروهای امنیتی بود؛ نیروهایی که از سال ۲۰۱۴ به اینسو به نیابت از همه جهان با ده ها گروه تروریستی بین المللی می جنگند، ده ها هزار کشته داده اند و در عین حال حتی در مقایسه با عقب افتاده ترین و ضعیف ترین نیروی امنیتی کشورهای همسایه و منطقه نیز به تجهیزات و امکانات و آموزش های حرفه ای و تسلیحات پیشرفته و استراتژیک و یک نیروی هوایی مدرن و مقتدر، دسترسی ندارند.
 
از سوی دیگر، این نیروها از ضعف شدید در فرماندهی مرکزی، فقدان یک استراتژي تعریف شده نظامی، ابهام های پرهزینه و مرگبار در سیاست جنگ و صلح دولت و متحدان خارجی آن و نبود یک تعریف مشخص از دوست و دشمن، رنج می برند.
 
در چنین وضعیتی کاملا واضح است که نیروهای امنیتی افغانستان در بدترین شرایط به سر می برند. آنها در طول سال های اخیر متحمل سنگین ترین تلفات شده اند؛ تلفاتی که بر بنیاد یک سیاست پرابهام و پنهانکارانه، هرگز همگانی نمی شود.
 
با توجه به وضعیت جاری، آیا اطمینانی وجود دارد که در آستانه امضای توافقنامه صلح میان امریکا و طالبان، تجدید تعهد دو مقام نظامی ارشد غربی در استمرار حمایت جهانی از نیروهای امنیتی افغانستان، وضعیت کنونی این نیروها را تغییر دهد و آینده روشن تر و قابل اطمینان تری را در برابر آنان قرار دهد؟
 
کارشناسان نظامی در این زمینه عمیقا تردید دارند؛ زیرا به باور آنها ناتو و امریکا پس از تغییر مأموریت خود از جنگی به آموزشی و مشورتی، مسؤولیت داشتند تا نیروهای امنیتی را تقویت و تجهیز کنند؛ زیرا این نیروها همزمان به نیابت از ده ها کشور جهان از جمله قدرت های بزرگ در برابر تروریزم بین المللی می جنگیدند و هزینه های مرگبار و غیر قابل جبرانی می دادند. نیروهای امنیتی افغانستان همچنین بربنیاد پیمان هایی که میان افغانستان و امریکا، افغانستان و ناتو و افغانستان و دیگر قدرت های دارای نیروی نظامی در افغانستان، امضا شده، حق داشتند تا از حمایت حد اکثری و صادقانه آنها برخوردار می شدند و اینک به یک نیروی منسجم، مقتدر و دارای پشتوانه های پایدار تبدیل می شدند؛ اما در کمال شگفتی و ناباوری، این اتفاق نیافتاده است. تنها کاری که ناتو و امریکا در این سال ها برای نیروهای امنیتی افغانستان کردند، این بود که آمار تکان دهنده تلفات این نیروها را پنهان نگه دارند و آنان را به اندازه ای مورد حمایت و تجهیز قرار دهند که بتوانند به حیات کژدار و مریز خود ادامه دهند.
 
گزارش های سیگار – نهاد امریکایی بازرسی‌کننده روند بازسازی افغانستان- به وضوح نشان می دهد که میان حرف و عمل امریکا و ناتو در حمایت از نیروهای امنیتی، چقدر فاصله وجود دارد. این گزارش ها در عین حال، حکایت از آن دارد که بخش اعظم کمک های خارجی به نیروهای امنیتی افغانستان، طعمه فساد و سیاست های ناکارآمد داخلی شده است.
 
از جانب دیگر، ناتو و امریکا که در طول این سال ها به پیمان های امنیتی خود با افغانستان، وفادار نبوده اند، آیا به یک اعلامیه کاغذی مبنی بر حمایت از نیروهای امنیتی، متعهد خواهند ماند؟
 
موضوع دیگری که آینده نیروهای امنیتی را در هاله ای از ابهام قرار می دهد، بازگشت طالبان به قدرت است. توافقنامه صلحی که قرار است میان امریکا و طالبان امضا شود، بیش از هر نیرویی، موجودیت، بقا و آینده نیروهای امنیتی افغانستان را تهدید می کند. طالبان در سال های گذشته نشان داده اند که نیروهای امنیتی افغانستان را مهدورالدم می دانند و قتل آنان را به نیت ثواب انجام می دهند. آیا چنین گروهی می تواند بقای نیروهای امنیتی افغانستان را تحمل کند؟
 
به علاوه، اظهارات بحث برانگیز عباس استانکزی درباره لزوم انحلال نیروهای امنیتی افغانستان پس از صلح را چگونه می توان تفسیر کرد؟
 
عبدالمتین فرهمند - جمهور
نام شما

آدرس ايميل شما
نظر شما *

پربازدیدترین