عمق راهبردی و خط دیورند؛ گره کور روابط افغانستان و پاکستان

به گزارش خبرگزاری جمهور، دکتر موسوی دیپلمات برجسته ایرانی می‌گوید: اسحاق دار، معاون نخست‌وزیر و وزیر خارجه پاکستان، روز ۳۰ حمل ۱۴۰۴ در سفری یک‌روزه به کابل با مقامات طالبان، از جمله ملا حسن آخوند، رئیس‌الوزرا، و امیرخان متقی، سرپرست وزارت خارجه، دیدار کرد. در نشست خبری مشترک، دو طرف بر گسترش همکاری‌های امنیتی، اقتصادی و دیپلماتیک تأکید کرده و متعهد شدند که اجازه استفاده از خاک یکدیگر برای فعالیت‌های تروریستی را ندهند.

پاکستان بر تهدیدات تروریستی و امنیت مرزی و طالبان بر بدرفتاری با مهاجران اخراجی توسط مأموران پاکستانی تمرکز داشتند. هر دو طرف ادعاهای طرف مقابل را رد کردند.

موسوی خاطرنشان می‌کند که کشورهای منطقه، به‌ویژه ایران، از بهبود روابط دو کشور و حل مسائل تروریسم و مهاجران حمایت می‌کنند و ایران از ترتیبات دوجانبه یا سه‌جانبه برای بازگشت عزتمندانه مهاجران افغان استقبال می‌کند. با این حال، مذاکرات اخیر پیشرفت قابل‌توجهی در حل اختلافات نشان نداده و همان مسائل مطرح‌شده در سفر ماه گذشته صادق خان، نماینده ویژه پاکستان، همچنان پابرجاست.

وی دو دیدگاه کارشناسی را مطرح می‌کند: برخی کارشناسان پاکستانی معتقدند مسائل تروریسم و مهاجران، نتیجه سیاست «عمق راهبردی» پاکستان است که به دلیل تنش با هند، به دنبال نفوذ در افغانستان است. این سیاست با مخالفت افغان‌ها، صرف‌نظر از جریان حاکم، مواجه شده است. در مقابل، گروهی دیگر ریشه مشکلات را در عدم شناسایی «خط دیورند» به‌عنوان مرز رسمی توسط دولت‌های افغانستان می‌دانند.

موسوی تأکید می‌کند که «عمق راهبردی» و «خط دیورند» بدون مذاکره رسمی و یافتن راه‌حل، ریشه اختلافات باقی خواهند ماند و تا حل این دو موضوع، مشکلات دو کشور پابرجا خواهد بود.

خبرگزاری جمهور