طالبان: راه‌پیمایی صلح ممنوع!

پس از اعلام فراخوان راهپیمایی بی‌سابقه ضد جنگ در ولایت هلمند، مرکز قدرت طالبان، این گروه از معترضان خواسته است تا در مناطق زیر کنترل آنها راهپیمایی نکنند، در غیر آن، این گروه مسؤولیت پیامدهای آن را بر عهده نخواهد داشت.

در عوض، طالبان با بیان اینکه نبرد آنها برای "تامین صلح بوده" و "اشغال امریکایی" آنها را وادار به جنگ کرده است، از مردم هلمند خواسته‌اند تا در مقابل پایگاه امریکایی در هلمند دست به تظاهرات اعتراضی بزنند.
در بیانیه طالبان گفته شده که به باور این گروه، "دشمنان از نام معترضان استفاده سوء می‌کنند و خدای ناخواسته، اگر اتفاقی افتاد، مسؤولیت آن را این گروه بر عهده نخواهد داشت."

براساس فراخوان این راهپیمایی، قرار است صدها نفر روز پنجشنبه (۹ حمل) مسیر دوصد کیلومتری میان لشکرگاه و موسی قلعه را که در کنترل طالبان است، پیاده بپیمایند.
هدف این راهپیمایی گرفتن تعهد از گروه طالبان و دولت افغانستان برای پایان جنگ خوانده شده است.

موضع گیری طالبان در برابر این حرکت اعتراضی، کاملا قابل پیشبینی بود؛ زیرا مبنای تفکر طالبانی، بر پایه ضدیت با صلح و حرکت های صلح آمیز و عدالت طلبانه استوار است.
این گروه در طول بیش از دو دهه از حیات سیاسی و نظامی خود، یکی از سیاه ترین فصل های تاریخ افغانستان در جنگ علیه آزادی، امنیت، مدنیت و عدالت را رقم زده است.

از سوی دیگر، اگر واقع بینانه نگاه کنیم، استدلال این گروه در لزوم تظاهرات مردم هلمند در برابر پایگاه نظامیان امریکایی نیز موجه و معقول است؛ زیرا یک طرف اصلی معادله جنگ افغانستان، امریکا است.

به بیان دیگر، این حضور نظامی غرب به رهبری امریکاست که فعالیت گروه های تروریستی مانند طالبان را توجیه می کند و دست کم برای بخشی از مردم، به حضور و فعالیت تروریزم به دلیل جبهه گیری اش بر علیه امریکا و متحدانش «مشروعیت» می بخشد.
این همان چیزی است که همزیستی امریکا و طالبان در هلمند و سایر بخش های افغانستان را نیز کاملا توجیه پذیر می سازد.

امریکا می تواند یک روزه بساط قدرت طالبان در هلمند را برچیند؛ اما می داند که نخستین پیامد این امر، پایان یافتن سلطه و قدرت امریکا در افغانستان به ویژه هلمند که مرکز تولید و ترانزیت مواد مخدر جهان نیز هست، خواهد بود و این چیزی نیست که با منافع و اهداف راهبردی امریکا سازگار باشد.

بنابراین، یکی از عوامل اصلی استمرار جنگ و از موانع بزرگ و جدی در مسیر صلح افغانستان، امریکا و ائتلاف به اصطلاح ضد تروریزم به رهبری آن کشور است.

صرف نظر از اینها، مردم هلمند اما قربانیان مظلوم جنگی اند که هیچ ارتباطی با آنها ندارد. آنها نه مشتاق سلطه و حضور نیروهای امریکایی اند و نه از حاکمیت رژيم طالبان، دل خوشی دارند.

تدارک راهپیمایی بی سابقه ضد جنگ هم نشان داد که مردم هلمند از همه طرف های درگیر این جنگ بی ربط، به ستوه آمده اند و متنفر اند.

آنها خواستار زندگی، آزادی،‌ امنیت، عدالت و حاکمیت بر وطن و سرزمین و خانه خویش اند. این حق اولیه و بدیهی هر بشری است که سهمی از زمین دارد؛ اما هم امریکا و هم طالبان، همین حق ابتدایی را از مردم هلمند و میلیون ها نفر دیگر از ساکنان افغانستان، دریغ کرده اند و با تحمیل جنگی بی ربط، غیر عادلانه، ضد انسانی، جنایت بار و خونین بر آنان، ترور و وحشت و خشونت و کشتار و مرگ و خون ریزی را برای آنها به ارمغان آورده اند.

اگرچه طالبان اجازه ندادند تا این حرکت اعتراضی تاریخی، کامل شود؛ اما نفس تدارک و برنامه ریزی آن، می تواند مبنا و مستمسکی ارزشمند برای سازمان های ضد جنگ و هواداران صلح در سراسر جهان قرار بگیرد تا با تأسی و تبعیت از این ابتکار، همه طرف های درگیر در جنگ افغانستان را مجاب و مجبور به در نظر گرفتن حق حیات و زندگی ساکنان بومی و صاحبان اصلی این سرزمین بکنند و اجازه ندهند که صلح و جنگ افغانستان، بیش از این، عرصه ای برای بازی های بزرگ قدرت های خارجی برای نیل به اهداف و امیال و آمال و آماج سلطه گرانه شان قرار بگیرد.

عبدالمتین فرهمند- خبرگزاری جمهور