دروغ نروژی؛ استقرار سفیر طالبان در قلب اروپا

 

وزارت خارجه ناروی نیز تایید کرده که نجیب‌الله شیرخان؛ دیپلمات طالبان، به عنوان سکرتر اول سفارت افغانستان در ناروی پذیرفته شده است.

 

پیش‌تر، وزارت خارجه ناروی در واکنش به رفتار طالبان با زنان اعلام کرده بود که به هیچ عنوان نماینده طالبان را به عنوان سفیر افغانستان در اسلو نخواهد پذیرفت. وزیر خارجه ناروی، در پانزدهم قوس ۱۴۰۳ اعلام کرد که درخواست طالبان برای پذیرش سفیر جدید افغانستان در اسلو مورد تایید قرار نخواهد گرفت.

 

این تحول درست پس از سفر بحث برانگیز و پرحاشیه یک هیات امریکایی با حضور زلمی خلیلزاد؛ فرستاده پیشین این کشور در امور صلح افغانستان به کابل صورت می‌گیرد؛ تحولی که نشان می‌دهد کشورهای اروپایی نیز به دنبال چراغ سبز دولت ترامپ به رژیم طالبان در حال تسهیل فرایند ادغام این رژیم به جامعه جهانی و به رسمیت شناختن آن هستند.

 

اگرچه ناروی از ماه‌ها پیش با طالبان ارتباط داشت و مسیر حضور دیپلمات‌های طالبان در قلب قاره اروپا را تسهیل می‌کرد. این ارتباط حتی به پیش از به قدرت رسیدن طالبان بازمی‌گردد؛ زمانی که مذاکرات فشرده امریکا و طالبان در دوحه جریان داشت و دیپلمات‌های نارویژی نیز در حاشیه این مذاکرات برای روابط طالبان با سایر بازیگران لابی‌گری می‌کردند.

 

بنابراین هرگز نباید تصور کرد که واگذاری سفارت افغانستان به دیپلمات‌های طالبان در اسلو تصادفی است. این بخشی از یک پروژه بزرگتر به رهبری امریکاست که در نتیجه آن، فرایند مشروعیت بخشیدن به رژیم طالبان تسهیل می‌شود و به این ترتیب، تروریست‌هایی که دیروز تحت تعقیب قدرت‌های بین‌المللی به رهبری امریکا قرار داشتند، امروز راه خود را به قلب قاره سبز باز می‌کنند و مراکز دیپلماتیک افغانستان را به اشغال خود درمی‌آورند.

 

نکته قابل تامل که در سفر اخیر هیات امریکایی به کابل نیز مورد تاکید دوطرف قرار گرفت آغاز خدمات کنسولی به شهروندان افغانستان در امریکا بود؛ چیزی که بدون واگذاری سفارت افغانستان در واشنگتن به رژیم طالبان امکان‌پذیر نیست. بنابراین همانگونه که سراج الدین حقانی از فهرست تروریست‌های تحت تعقیب ایالات متحده حذف شد اگر به زودی رژیم طالبان از سوی واشنگتن و متحدان اروپایی آن به رسمیت شناخته شود هرگز نباید تعجب کرد.

 

این بخشی از یک بازی کثیف استخباراتی است که از زمان ایجاد طالبان تا به قدرت رساندن آنها جریان داشته و امروزه همان کشورهایی که دیروز طالبان را به عنوان تروریست‌های تحت تعقیب بین‌المللی در لیست سیاه قرار می‌دادند و برای سر آنها جایزه تعیین می‌کردند، به آنها مشروعیت می‌بخشند و مسیر سلطه‌شان بر سرنوشت میلیون‌ها نفر از قربانیان تروریزم در افغانستان و جهان را هموار می‌کنند.

 

بزرگترین قربانیان این بازی شیطانی نیز زنان و دختران افغان هستند؛ میلیون‌ها نفر از کسانی که رویاها و امیدهای شان در نتیجه خیانت امریکا و متحدان اروپایی آن و بازگشت دوباره رژیم طالبان به قدرت برباد رفت و از نزدیک به ۴ سال پیش تاکنون، فریب دروغ‌ها و شعارهای حقوق بشری امریکا، ناروی و سایر بازیگران را خورده‌اند و تاکنون انتظار داشتند که غرب با تعیین حقوق زنان و دختران به عنوان خط سرخ تعامل با رژیم طالبان، هرگز بدون تحقق این پیش شرط با این رژیم معامله نخواهد کرد.

 

سفر اخیر شیاد امریکایی به کابل، آزادی گروگان امریکایی توسط رژیم طالبان، واکنش مثبت مقامات دولت ترامپ به این رویداد، حذف نام تروریست بدنام بین‌المللی یعنی سراج الدین حقانی از فهرست اف بی آی و واگذاری رسمی سفارت افغانستان در اسلو به دیپلمات‌های طالبان، آخرین امیدهای زنان و دختران افغانستان که قربانیان اصلی سیاست‌های سرکوبگرانه و قرون وسطایی این رژیم بدنام و سرکوبگر محسوب می‌شوند را از میان برد و نشان داد که غرب هم در حوزه حقوق بشر و هم در زمینه مبارزه با تروریزم به تنها چیزی که ایمان دارد منافع راهبردی خودش است و به جز آن هیچ اصل و ادعای دیگری اعتبار ندارد و به آن اعتنایی نخواهد شد.

 

به این ترتیب، زنان و دختران افغانستان تنها قربانی سیاست‌های سرکوبگرانه و زن ستیزانه رژیم طالبان نیستند، آنها در عین حال قربانی استانداردهای دوگانه غرب در حوزه حقوق بشر و تروریزم نیز هستند و این همان چیزی است که رنج و درد آنها از فجایع چند سال اخیر را دوبرابر می‌کند.

 

در چنین شرایطی هیچ راه دیگری جز یک مبارزه ملی، همگانی و پایان ناپذیر علیه استبداد داخلی، استعمار خارجی و تمام مصادیق تروریزم و حامیان این پروژه مخوف مرگبار و در راس همه آن‌ها امریکا و قدرت‌های اروپایی وجود ندارد.

 

نرگس اعتماد - جمهور